জুবিন

 মূলঃ সুবোধ সৰকাৰ

অসমীয়া অনুবাদঃ কুমুদ ঘোষ

তুমি আছিলা গান, হ’লা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী

তুমি আছিলা মোৰ জুবিন, আজি তুমি সকলোৰে অসম৷

ৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতৰ দৰে থিয় হৈ আছা৷

জুবিন, তোমাক কোনোৱে মাৰিব নোৱাৰিলে৷

তুমি অমৰত্ব নামৰ চোতাল এখনত বহি গাইছা ফাগুন৷

তুমি আজি মায়াবিনী এখন অসম৷

পানীৰ তলত তুমি ভয়ঙ্কৰ চেষ্টা চলাই গৈছিলা

অলপমান উশাহ ল’ব বিচাৰিছিলা৷

কোনোৱে উশাহ নিদিয়ে‍

নিদিয়ে বিশ্বাস৷

পানীৰ পৰা তোমাৰ নিথৰ, নিৰ্বাক, নিৰীহ, নিৰ্ভীক

পানীৰে তিতা শৰীৰ যেতিয়া এই পৃথিৱীলৈ আহিল

তেতিয়া সমগ্ৰ অসমত ধুমুহা বলিল

সেই ধুমুহা ধুমুহা নহয়, কান্দোন৷

সিঁচৰতি হৈ পৰিল সেই কান্দোন

মেঘালয়ৰ পৰা অৰুণাচল৷

আগৰতলাৰ পৰা ইম্ফল৷

লামডিঙৰ পৰা নগালেণ্ড৷

সাতভনী বুলি যাক কওঁ

সেই সাতভনীৰ চকুত চকুলো৷

চকুলো নে গলিব ধৰা জুই?

জুবিন, তোমাৰ মৃত্যু এক বিৰাট ৰহস্য৷

তুমি কৈছিলা

মোৰ কোনো ধৰ্ম নাই৷

মোৰ কোনো জাতি নাই৷

মই কাঞ্চনজঙ্ঘা৷

গলিৰ ভিতৰৰ পদপথৰ শিশুসকলৰ হাতত, দেৱশিশুসকলৰ হাতত

সোণ দি দি তুমি‍

পাহাৰৰ টিঙলৈ‍ উঠি

লাভাৰ্চ পয়ণ্টত উঠি হৈ পৰিছিলা ৰডডেনড্ৰন৷

তোমাৰ সেই গান আজি জনগণমন৷

জুবিন, তোমাৰ মৃত্যু হ’বই নোৱাৰে৷

হ’ব নোৱাৰে দুটা কাৰণত, এক তোমাৰ গান

দুই তোমাৰ সাৱট৷

আৱেগে সাৱটি ধৰা চুলি‍

সিবোৰেই আছিল তোমাৰ অমৃত সন্তান৷

তোমাৰ শৰীৰে কৈছে এটা তাৰিখ৷

তোমাৰ মৃত্যু হৈছে৷

নহয়, তোমাৰ মৃত্যু নাই৷

যি গান তুমি গাইছিলা, সেই গানত কোনো

মৃত্যুৰ তাৰিখ লিপিৱদ্ধ নাই৷

সেই গান কেৱল গান নহয় যেন এক ভাৰত কান্দোন৷

জুবিন, তোমাৰ কোনো মৃত্যু হোৱা নাই৷

মৃত্যুৰ প্ৰমাণ-পত্ৰত কোনো চহী নাই

সাহস নহ’ল কাৰো

তোমাৰ প্ৰমাণ-পত্ৰ হাতত লৈ বহি আছে এজন

তেওঁকেই আমি অমৰত্ব বুলি কওঁ৷

বাটে‍-পথে, খালে‍-বিলে, ৰেলগাড়ীত উৰাজাহাজত

গাঁৱে‍-ভূঞে, বিপ্লৱৰ হাবি‍-বননিত

কেবিনেটত, কলতলত

মই কেতিয়াও কোনো গায়কৰ বাবে‍

এখন ভাৰতবৰ্ষক কন্দা দেখা নাছিলোঁ৷

গায়ক নাছিলা তুমি, তুমি আছিলা কাঞ্চনজঙ্ঘা৷  

কাঞ্চনজঙ্ঘা কেতিয়াও নমৰে৷

--------