তুমি তেনেহ’লে এজন লেখক হ’বলৈ বিচাৰা

 মূল: চাৰ্লছ বুকোওস্কি

ভাবানুবাদ: যশোৱন্ত নিপুণ

যদি এইটো তোমাৰ অন্তৰৰ পৰা উদ্গীৰণ নহয়

সকলো বাধা সত্বেও,

এইটো নকৰিবা৷

তুমি নিবিচৰাকৈয়ে এইটো তোমাৰ কলিজা আৰু তোমাৰ মন আৰু তোমাৰ মুখ 

আৰু তোমাৰ ৰন্ধ্ৰবোৰৰ পৰা ওলাই নাহে

এইটো নকৰিবা৷

শব্দবোৰ বিচাৰি যদি ঘণ্টাৰ পাছত ঘণ্টা কম্পিউটাৰৰ স্ক্ৰীণখনলৈ চাই বা টাইপৰাইটাৰৰ ওপৰত হাউলি পৰি 

তুমি বহি থাকিব লগা হয়,

এইটো নকৰিবা৷

যদি তুমি এইটো কৰিব বিচাৰিছা

টকা আৰু বিখ্যাত হোৱাৰ বাবে,

এইটো নকৰিবা৷

যদি তুমি এইটো কৰি আছা 

কাৰণ তুমি নাৰীক তোমাৰ বিছনাত বিচাৰিছা,

এইটো নকৰিবা৷

যদি তুমি তাত বহি থাকিব লাগে

আৰু এইটো বাৰে বাৰে পুনৰ লিখিব লগা হয়,

এইটো নকৰিবা৷

যদি এইটো কৰাৰ কথা ভবাটোও

এক ডাঙৰ পৰিশ্ৰম,

এইটো নকৰিবা৷

যদি তুমি 

আন কোনোবাৰ দৰে লিখিবলৈ বিচাৰিছা,

তেতিয়া এইটো একেবাৰে পাহৰি যোৱা৷

যদি তুমি এইটোৱে তোমাৰ অন্তৰৰ পৰা

গৰ্জন কৰি ওলাই আহিবলৈ অপেক্ষা কৰিব লাগে,

তেতিয়া ধৈৰ্যেৰে অপেক্ষা কৰা৷

এইটোৱে যদি তোমাৰ অন্তৰৰ পৰা 

কেতিয়াও গৰজি ওলাই নাহে,

তুমি অন্য কিবা কৰা৷

যদি তুমি প্ৰথমে এইটো তোমাৰ পত্নী বা তোমাৰ প্ৰেমিকা

বা তোমাৰ প্ৰেমিক বা তোমাৰ মা-দেউতা 

বা অন্য কোনোবাক এইটো পঢ়ি শুনাব লগা হয়,

তেনেহ’লে তুমি এতিয়াও প্ৰস্তুত হোৱা নাই৷

অন্য ইমানবোৰ লেখকৰ দৰে নহ’বা,

অন্য যিসকলে নিজকে লেখক বুলি কয় তেনে 

হাজাৰ-বিজাৰ মানুহৰ দৰে নহ’বা,

নিৰস, আমনিদায়ক আৰু ফোঁপোলা বৌদ্ধিকতাৰ আৱৰণ নহ’বা,

আত্মপ্ৰেমত নিমগ্ন নহ’বা৷

পৃথিৱীৰ পুথিভঁৰালবোৰে 

এনে প্ৰজাতিটোৰ পৰা

হামিয়াই হামিয়াই আঁতৰি শুবলৈ গৈছে৷

এইটোৰ সংখ্যাটো নবঢ়াবা৷

এইটো নকৰিবা৷

যদিহে এইটো তোমাৰ আত্মাৰ পৰা

ৰকেটৰ দৰে ওলাই নাহে,

যদিহে অৰ্থহীন স্থবিৰতাই তোমাক

বলিয়ালি বা হত্যা বা আত্মহত্যাৰ দিশলৈ ঠেলি নপঠায়,

এইটো নকৰিবা৷

যদিহে তোমাৰ অন্তৰৰ সূৰ্যটোৱে

তোমাক পুৰি ছাৰখাৰ কৰা নাই,

এইটো নকৰিবা৷

যেতিয়া সেই সময় সঁচাকৈয়ে উপস্থিত হয়,

আৰু যদি তোমাকেই বিচাৰি লোৱা হৈছে,

এইটো স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে হৈ যাব 

আৰু এইটো হৈয়েই থাকিব

যেতিয়ালৈকে তোমাৰ মৃত্যু বা ইয়াৰ মৃত্যু 

তোমাৰ মাজত নহয়৷

অন্য আৰু কোনো ৰাস্তা নাই৷

আৰু অন্য কোনো ৰাস্তা কেতিয়াও নাছিল৷

-----