বাষষ্ঠি

অনুভৱ তুলসী

বাষষ্ঠিৰ মন গ’লেই পেবলো পিকাচ’ৰ ছবিৰ একাধিক মুখ আৰু

চকুৰ গতিৰ স’তে চাব্বিছৰ বলুকা ওলায়গৈ৷

তাৰপৰা চাকি জ্বলোৱা সন্ধিয়াৰ সিপাৰলে চাই পঠিয়ায়৷

তাতচোন সেয়া আকাশ আৰু সাগৰৰ মাজত

লাহতী লাইটহাউছ নিৰ্মাণৰ যো-জা চলিছে৷

আমখৰিৰ কেঁচা ধোঁৱাই উদিত ৰাতিৰ বৰণ সলাই পেলাব যেন৷

বিষণ্ণ বলুকাৰ বেঞ্চত বহি অবান্তৰে বাদাম চোবাই আছে৷

জানো জানো, ধোঁৱাই ৰামধেনুৰ গান নাগায়৷

দিন এটি পুৱা ফুলা ফুল বুলি কোন পগলাই কয়?

কাৰাবন্দীৰ উদ্দেশ্যে খুব বেছি ধোঁৱাই এক বিমূৰ্ত নৃত্য কৰে৷

তেনে এক সময়তে নগৰীয়া হাবিত খঁৰা শিয়ালৰ ফুলশয্যা৷

ঐ, তোৰ ভুক্‌ভুকনি বন্ধ কৰ, চিনি পোৱা নাই অমুকাক,

অমুকা অভিমন্যুৰ গুৰু আচাৰ্য আদিবাসী দোৰোণ৷

দেখা নাই নেকি তই অমুকাৰ মননত নতুন অস্ত্ৰৰ তন্ময়তা?

ই দেখাতহে ধেকুৰা, ই বেটা কাঁহ-পিতলৰ ঘণ্টাৰ দূৰ সম্পৰ্কীয়৷

বাষষ্ঠিৰ এই এডলীয়া সূতাৰ সাঁকো বানপানী প্ৰণেতাৰ সহ্য নহয়৷

চাব্বিছলৈ এতিয়াও ড্ৰেগনৰ ডেউকাই নবন্ধোৱা বাট৷

বাষষ্ঠিৰপৰা চাব্বিছৰ খট্‌খটীৰ অঁকোৱা-পকোৱাত কত পেখম৷

নাম সলাই সলাই বৈ যোৱা লুইতৰ আগৰখন লুইত৷

বাষষ্ঠিৰ ভাস্কৰ্য চাব জনা চকুত অদৃশ্য চাৰ্বাক৷

কণীৰ কুহুমত ৰৈ-ৰমলি চাব্বিছৰ উত্তৰায়ণ৷