অংকুৰণ আৰ্ফ
কাহিলিপুৱাতে নিয়ৰবোৰে হাঁহি আছিল
ঠিক মনালিছাৰ দৰে
কুঁৱলীৰ আঁৰত কঁপি আছিল
নুবুজা কবিতা
শুভ্ৰকেশী কঁহুৱাবোৰে ঢ়ৌ তুলিছিল
ঠিক সমুদ্ৰৰ দৰে
সূৰ্যই সিঁচি দিওঁতে হেঙুল-হাইতাল
মনালিছা হৈ পৰিছিল
তেজোজ্বল তেজীমলা।
অংকুৰণ আৰ্ফ
কাহিলিপুৱাতে নিয়ৰবোৰে হাঁহি আছিল
ঠিক মনালিছাৰ দৰে
কুঁৱলীৰ আঁৰত কঁপি আছিল
নুবুজা কবিতা
শুভ্ৰকেশী কঁহুৱাবোৰে ঢ়ৌ তুলিছিল
ঠিক সমুদ্ৰৰ দৰে
সূৰ্যই সিঁচি দিওঁতে হেঙুল-হাইতাল
মনালিছা হৈ পৰিছিল
তেজোজ্বল তেজীমলা।
পঢ়ুৱৈৰ মতামত (০টা মন্তব্য)