প্ৰসঙ্গ : বান

(সাম্প্ৰতিক বানত মৃত্যুমুখত পৰা শিৱসাগৰ-চৰাইদেউ-যোৰহাট জিলাৰ চিনাক্ত হোৱা আৰু নোহোৱা তথা নিৰুদ্দিষ্ট হৈ থকা প্ৰতিজন লোকৰ নামত ‘অন্যযুগ’ৰ এই সংখ্যাটো শ্ৰদ্ধাৰে উৎসৰ্গা কৰিলোঁ৷)

অতিসম্প্ৰতি শিৱসাগৰ-চৰাইদেউৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি সাধাৰণ বান-পৰিস্থিতি নহয়৷ ই আছিল বানৰ নামত ৰাক্ষস৷ ইমান দিনে বানপানীৰ অভিজ্ঞতা যিসকলৰ আছিল সেইসকলৰ অভিজ্ঞতাতকৈও এই বানৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনাতীতভাৱে শোচনীয়৷ কাৰণ এই বন্যাক্ৰান্তসকলৰ বানৰ সৈতে খেলাৰ অভিজ্ঞতা নাছিল, নাছিল প্ৰস্তুতিও৷ তাতোকৈ ডাঙৰ কথা, এই বান লাহে লাহে নদীৰ বুকুৰ পৰা বাঢ়ি অহা বান নাছিল৷ ই আছিল পাহাৰৰ পৰা ধ্বংসাত্মকভাৱে বাগৰি অহা বান৷

এতিয়া ৰাইজক সহযোগ কৰাৰ সময়৷ তুচ্ছ ৰাজনীতি কৰাৰ সময় এয়া নহয়৷ এয়া ব্যৱসায় কৰাৰ সময়ো নহয়৷ এয়া মানুহ হৈ দেখুউৱাৰ সময়৷

একে সময়তে এয়া বিশ্বাসৰ পৰিৱেশ এটা ৰচনা কৰাৰ সময়ো৷ বান সাহায্যৰ নামত বিভিন্ন মঞ্চই ৰাইজৰ ধন সংগ্ৰহ কৰিছে৷ সকলো ধনৰ সদ ব্যৱহাৰ নিশ্চিত কৰাৰ সময় এয়া৷

বিশেষকৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ অধ্যয়ন যাতে বাধাগ্ৰস্ত নহয় তালৈ যেন সংশ্লিষ্ট বিভাগৰ কৰ্তৃপক্ষই চকু দিয়ে৷

পানী শুকোৱাৰ লগে লগে মানুহৰ বিভিন্ন শাৰীৰিক সমস্যাৰ সৃষ্টি হয়৷ ইতিমধ্যে চাউল-দাইল, কাপোৰ-কানিৰ লগতে পৰিৱেশ তথা শাৰীৰিক স্বাস্থ্যৰ পৰিচ্ছন্নতাৰ বাবে দৰকাৰী সামগ্ৰীও ৰাইজক যোগান ধৰা উচিত৷ একে সময়তে বিপন্ন ৰাইজৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁলোকৰ অভাৱ-অনুভূতিক লৈ কোনো তুচ্ছ-তাচ্ছিল্যজাতীয় ব্যক্তিগত বা ৰাজনৈতিক স্বাৰ্থজড়িত কথা-কাণ্ড নঘটাটো আটায়ে আশা কৰে৷

আমি সামান্য মানুহ৷ বহুত কিবাকিবি দিবলৈ মন থাকিলেও দিব নোৱাৰোঁ৷ কিন্তু এটা কথা ভাবি নিজকে আনন্দিত কৰি ৰাখোঁ যে বদৰুদ্দিন আজমল ডাঙৰীয়াই যি দিছে বা মহবুবুল হক ডাঙৰীয়াই যিখিনি কৰিছে সিমানখিনিয়ে আমিও কৰিছোঁ৷ কাৰণ তেখেতলোকেও নিজে পৰাখিনি কৰিছে, ময়ো নিজে বলে পৰাখিনি কৰিছোঁ৷ আটায়ে এনেকৈ ভাবক আৰু ৰাইজক সহায় কৰক৷ মন কৰিব, বন্যাক্ৰান্তৰ সহায়ৰ বাবে আগ বঢ়োৱা আপোনাৰ দহ টকাটোৰ মূল্য ধনকুবেৰবোৰে সাঁচি থোৱা হাজাৰ হাজাৰ কোটি টকাতকৈ অধিক৷

আনহাতে ৰাজ্য চৰকাৰে এই দুৰ্যোগত ক্ষতিগ্ৰস্তসকলক লৈ যিমান মানৱীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰিব লাগিছিল সিমান কৰা দেখা নগ’ল৷ আনহে নালাগে বিধান সভাৰ অধিৱেশনতো বিষয়টোৱে গুৰুত্ব লাভ নকৰিলে৷ ইফালে সকলো সময়তে অসমৰ প্ৰতি মৰমৰ ধল বোৱাই ৰখা কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰখনে আজি পৰ্যন্ত বানত ক্ষতিগ্ৰস্তসকলক লৈ কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় সাহায্য ঘোষণা নকৰাটো লক্ষ্যণীয় দিশ৷

সাধাৰণ লোকৰ ক্ষতিক আজিকালি ক্ষতি বুলি ধৰা নহয়৷ যদিহে জাগীৰোডৰ ছেমিকণ্ডাক্টৰ প্ৰকল্পস্থলী বা বৰঝাৰৰ বিমান বন্দৰ বানৰ তাণ্ডৱত ক্ষতিগ্ৰস্ত হ’লহেঁতেন তেন্তে নিশ্চয় ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰৰ লগতে ডাঙৰ ডাঙৰ পুঁজিপতিসকলেও অসমৰ বানক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিলেহেঁতেন৷ 

কিন্তু পাঞ্জাব, দিল্লী, মুম্বাই, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আদিৰ পৰা অসমৰ বন্যাক্ৰান্ত লোকসকলৰ সহায়ৰ উদ্দেশ্যে এখিনি মানৱীয় আৱেগ-অনুভূতিসম্পন্ন লোক আহি প্ৰমাণ কৰিছেহি যে পৃথিৱীত এতিয়াও মানুহ আছে৷