(পূৰ্ণাংগ নাটক)
নাট্যকাৰ – ড০
জ্যোতি প্ৰসাদ শইকীয়া
একাদশ দৃশ্য
(মঞ্চ মুকলি হোৱাৰ লগে লগে দেৱীক দেখা পোৱা যাব৷ (Music) দেৱীয়ে মাক জয়াই
পিন্ধা শাৰী এখন গাত মেৰিয়াই একান্তমনে কিবা ভাবি থকে৷ এনেতে ধনীৰাম সোমাই আহে)
ধনীৰাম
– দৰ্জা খোলা থকাৰ ববে সোমাই আহিলোঁ৷ নাপায় কিন্তু চিনাকী যে! আইজনী কি কৰিছা?
দেৱী
– এইখন মই নিদো! (শাৰীখন খামুচি)
ধনীৰাম
– কি নিদিয়া অ’ মাজনী?
দেৱী
– মাৰ শাৰীখন! তুমিতো চব শাৰী লৈ গ’লা!
ধনীৰাম
– শাৰী মোক নালাগে৷ (Mood Change) বাৰু মাজনী! তুমি কোৱাচোন মোক বাৰু আজি কেনেকুৱা
লাগিছে? শকত-খীন, ওখ-খটিয়া, কেৰেপাই-খাৱৈচ, পেটুৱা-লেৰেলা?
দেৱী
– মই কেনেকৈ জানিম?
ধনীৰাম
– হাঃ হাঃ! (হাঁহে) কথা সেইটোৱেই৷
(এনেতে বেদনাথ ভিতৰৰ পৰা ওলাই আহে)
দেৱী
– ককা এই মানুহজনক মোৰ অলপো ভাল নালাগে৷ মই এওঁক শাৰীখন নিদিওঁ৷
(দেৱী উচাট মাৰি ভিতৰলৈ সোমাই যায়)
ধনীৰাম
– মই মানুহবোৰক কওঁ – মোৰ নাম আৰু কাম একেই নহয়৷ মোৰ নামটোহে ধনীৰাম, পিছে ধন-পইচা
নাই৷
বেদনাথ
– তুমি আকৌ আহিলা যে? আৰু পুৰণা কাপোৰ নাই৷ যিখিনি নিলা, সেইখিনিয়েই সকলো উদং কৰি থৈ
গ’লা৷
ধনীৰাম
– মই এইবাৰ নিবলৈ অহা নাই, দিবলৈ আহিছোঁ, (Music)
বেদনাথ
– দিবলৈ মানে?
ধনীৰাম
– যিখিনি নিছিলোঁ (Music) মই বেপাৰ কৰি ঘৰ চলাওঁ, কিন্তু মানুহৰ আবেগবোৰ চোবাই নাখাওঁ৷
(এনেতে নিৰদা ওলাই আহে)
নিৰদা
– কি আবেগ চোবোৱাৰ কথা ক’বলৈ আহিলা?
ধনীৰাম
– খুড়ীদেউ! ময়ো মানুহ৷ আবৰেগ মোৰো আছে৷ মাথো অভাৱ অনাটনবোৰক লুকুৱাই ৰাখিবৰ বাবে হাঁহি-ধেমালিৰে
দিনবোৰ পাৰ কৰিব বিচাৰোঁ৷
বেদনাথ
– মানে?
ধনীৰাম
– সিদিনা কাপোৰবোৰ লৈ যাওঁতে কণমানিজনীয়ে পদূলিতে মোক আগচি কাপোৰবোৰ থৈ যাবলৈ কৈছিল৷
সেইবোৰ হেনো তাইৰ মাকৰ কাপোৰ (Music) বৰ বেয়া লাগিছিল৷ (Mood Change) কিন্তু বেপাৰীয়ে
তাইক এখন শাৰী ওভটাই দি আঁতৰি গ’লোঁ!
নিৰদা
– তাৰ পিছৰপৰা ছোৱালীজনীয়ে খাবলৈ-শুবলৈ এৰিলে …
বেদনাথ
– তাই একেবাৰে জঠৰ হৈ পৰিল৷
ধনীৰাম
– সেইবাবেই ময়ো কাপোৰবোৰ নিয়াৰ দৰে সযত্নে থৈ দিছিলোঁ৷ এতিয়া …
বেদনাথ
– এতিয়া মানে?
ধনীৰাম
– মই কাপোৰখিনি ওভটাই দিবলৈ লৈ আহিছো! (Music)
বেদনাথ
+ নিৰদা – (সমস্বৰে) কি?
ধনীৰাম
– পলী বাইদেৱে কাপোৰবোৰ ওভটাই বিচাৰিলে৷ (Music) মই ভালেই পালোঁ! বাইদেৱে কৈছে, কাপোৰখিনি
ওভটাই দিয়াতৰ বাবে দহ শতাংশ বেছিকৈ পইচা ঘূৰাই দিব৷ (Music) কিন্তু মই নলওঁ৷ ময়ো মানুহহে৷
মোৰো এখন অন্তৰ আছে৷ (Mood Change) খুড়াদেউ, মই যিদৰে হাঁহিব পাৰোঁ, ঠিক একেদৰে কান্দিবও
পাৰোঁ! ৰ’ব মই কাপোৰখিনি লৈ আনো …
(ধনীৰাম বাহিৰলৈ ওলাই যায়৷ বেদনাথ আৰু নিৰদাই দুয়োৱে দুয়োৰে মুখলৈ চায়৷
(Music)
বেদনাথ
– নিৰদা, তুমি আৰু ফটাচোলাটো চিলাব নালাগিব৷ (Music)
[বেদনাথ আৰু নিৰদা দুয়ো Freeze হ’ব৷ পোহৰ ক্ৰমাগতভাৱে কমি আহে৷ (Music)]
***
(আগলৈ)
পঢ়ুৱৈৰ মতামত (০টা মন্তব্য)