(শ্লেভয় জিজেকৰ ৰগৰেৰে...)
দিগন্ত শইকীয়া
বপুৰা সিয়ান বৰ
আঁহতৰ তলত জিভা ধৰাই থাকোঁতে
এদিন ওপৰৱালাৰ পৰিল নজৰ
ধৰাই নিলে তাক
বঁটাই নে গতাই বুজাই নাযায়৷
বিদায়ৰ চলেৰে সি কোনো কাণক কৈ গ’ল-
চিঠি লিখিম
চিয়াঁহী যদি নীলা হয় জানিবি কথাবোৰ সঁচা
চিয়াঁহী ৰঙা হ’লে কথাবোৰ মিছা, কিন্তু জানিবি মোৰ গতি বিষম
কিছুদিনৰ পিছত বপুৰাৰ চিঠি, চি্যাঁহী নীলা-
ইয়াত সকলো চমৎকাৰ
ঘৰ পকী আৰামী চকী খোৱাৰ টেবুল সজাত বুলবুল
প্ৰেক্ষাগৃহত পশ্চিমৰ বোলছবিৰ ফোৱাৰা অনৰ্গল
মঙহ মৈথুন হাত মেলিলেই পায়
পিছে ৰঙা চিয়াঁহী পাবলৈ নাই
শ্ৰব্য ৰূপ
দ
লেখকৰ পৰিচয়
দিগন্ত শইকীয়া
অন্যযুগ ডিজিটেল আলোচনীৰ নিয়মীয়া লেখক/লেখিকা।
এইগৰাকী লেখকৰ অন্যান্য লেখা পঢ়ক →সম্পৰ্কীয় অন্যান্য লেখাসমূহ (Related Articles)
মাক-কথা : Unfolded Stories of a Mother
ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম • ৩১ অক্টোবৰ, ২০২৬
মাটিৰ গান
শিখা গোস্বামী মহন্ত • ৩১ অক্টোবৰ, ২০২৬
ক’ৰবাত পুৰি মৰিছোঁ অজ্ঞাতে
লক্ষী প্ৰসাদ ৰেগন • ৩০ অক্টোবৰ, ২০২৬
পঢ়ুৱৈৰ মতামত (০টা মন্তব্য)