কবিতা

অতীত

লেখকঃ জুবিলী গগৈ‍ • প্ৰকাশিতঃ ২০ ডিচেম্বৰ, ২০২০

২ মিনিট পঠন • ৩৯৬১ বাৰ পঢ়া হৈছে

জুবিলী গগৈ
 
সকলোৰে এটা অতীত থাকে
 
কেতিয়াবা উৰুখা চালৰ ফুটাৰে
অতীত জিলিকি থাকে
আকাশ হৈ
 
কেতিয়াবা সোণালী সূতা হৈ
দেহত ওলমি থাকে অতীত
শৌৰ্য হৈ
 
শিলে শিলে ঘঁহনি খাই
জ্বলি উঠা জুইৰো
এটা অতীত আছে
যি জুইত জাহ গৈছিল 
সৰি পৰা হালধীয়া পাতবোৰ
 
গছৰ গুটিবোৰ 
বগাই ফুৰিছিল
বুকুৱে বুকুৱে
চলন্ত চকা হৈ
 
দুৱাৰ নথকা ঘৰবোৰ
 
ঘৰবোৰলৈ যেতিয়াই 
দুৱাৰ আহিল
কিছুমান অতীত 
পৰ্দাৰ সিপাৰে
লুকাই পৰিল
 
যেতিয়াই সূৰ্যমুখী ফুলৰ পৰাও জ্বলি উঠিল জুই
কিছুমান অতীত 
দাহ গ’ল জুইত
 
যেতিয়াই দ্ৰুত হৈ পৰিল
জীৱনৰ গতি
কিছুমান অতীত
ধূসৰ হৈ পৰিল
সময়ৰ ধূলিয়ৰিত
 
কিছুমান অতীত থাকি যায়
কেৱল আই-পিতাইৰ
বুকুৰ ভাঁজতে
 
আই-পিতায়ে নজনাকৈও
কিছুমান অতীত থাকে
 
যি অতীত নিজৰ লগতে
অতীত হৈ যায়

শ্ৰব্য ৰূপ

পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা

সম্পৰ্কীয় অন্যান্য লেখাসমূহ (Related Articles)

মাক-কথা : Unfolded Stories of a Mother

ৰত্নোত্তমা দাস বিক্ৰম • ৩১ অক্টোবৰ, ২০২৬

মাটিৰ গান

শিখা গোস্বামী মহন্ত • ৩১ অক্টোবৰ, ২০২৬

ক’ৰবাত পুৰি মৰিছোঁ অজ্ঞাতে

লক্ষী প্ৰসাদ ৰেগন • ৩০ অক্টোবৰ, ২০২৬

পঢ়ুৱৈৰ মতামত (০টা মন্তব্য)

মন্তব্য প্ৰেৰণ কৰক